X
تبلیغات
رایتل
اشعاری از فرزانه شیدا  چاپ
تاریخ : سه‌شنبه 16 بهمن‌ماه سال 1386
زیاس  ســینه اندر ساحـل تردید  می گشتم

بدنبال یقـــینی محـکم وجــاوید    می گشتم

 مــرا در وصـل رویـت  آرزو  هم کُــشت

  که حتی در سرای  آرزو، نومید می گشتم
 
(از فــرزانه شــیدا)
 
مرداد ماه ۱۳۶۳
 
 
 
به شــهر بی کس ها رهـسپارم
 
غمی جز دوری رویـت  ندارم
 
اگر قرنی گذشت از این جدائی
 
بدان همواره بی تو  بیــقرارم
 
 ف.شیدا/ آذر ۱۳۶۳
 
 
 
زندگی یه کوره راهه ،  که باید  ازش   گذر  کرد
 
 واسهء  یه لحظه خنده ، عمری رو باید هدر کرد
 
 توی کوره راهه هستی، پیچ وخم یکی دوتا نیست
 
 دل بیچاره  رو باید   ،  آشنا  با  صد  خطر کرد!
 
ف.شیدا/ آذر ۱۳۶۳
 
 
 
 
بـیـــا
 
 بیــا  امــشب مــرا از غــم  رهـا کن
 
 طــبیبم بـاش  و  دردم را   شـــفا  کن
 
بیــا  با بوسـه ای  گــرم وتوانبــخش
 
 تـب ســوزان ءعـشقــم  را   دوا  کن
 
بیــا از هــجر تــو  بیــمارم  امــشب   
 
 مـرا  ازدرد جــانسـوزم  رهــا  کن   
  
بیــا حــتی  اگــر،    نـآئــی  بــدرمان      
 
 بیــا پــس  باغــمم  ودرد  صفا  کن     
 
بیــا با  نغــمهء  این اشکء  رقصان     
 
 بـرقــص وبـر دل زارم  جـــفا  کن     
 
بیــا   جــانم   بگــیر  و درد   بُــستان       
 
 ولـی تـا زنــده ام ، بـرمـن وفــا  کن                   
 
        ولـی  تـا  زنــده ام  ، بـرمـن   وفــا کن                 
 
 
۱۳۶۰/۹/۱۷  آذرماه
 
ســروده ء : فــرزانه شـــیدا
 
 
/profile/6672229374/contact