X
تبلیغات
رایتل
آرزو  چاپ
تاریخ : یکشنبه 21 بهمن‌ماه سال 1386
 
بصد  آرزو    زندگی باختم
 
 
 
به رنج وغم وغصه هاساختم
 
 
 
ندانسته رفتم ره مرگ خویش
 
 
 
خودم مرا به غمها درانداختم
 
 
 
به عشقت شدم واله ای دربدر
 
 
 
به آوراه گی،  دائما   در  سفر
 
 
 
به بیماری وتب، همیشه روان
 
 
 
نیازم  به   بستر،ز سوز جگر
 
 
 
 
یگانه  دلم را ، به غم سوختم
 
 
 
غمء   زندگی، در دل اندوختم
 
 
 
به شبها  نشستم به کنجی غمین
 
 
 
به ظلمت چراغ ءغم افروختم
 
 
 
نیازء دمی ،  دیدن  روی  تو
 
 
 
رسیدن به سر منزل و کوی تو
 
 
 
به آغوش  خود جای دادن ترا
 
 
 
کشیدن بجان بوی  گیسوی تو
 
 
 
به  دیوانگی  رهنمونم   نمود
 
 
 
درء بی کسی را برویم  گشود
 
 
 
مرا  ازهمه  دور و بیگانه  کرد
 
 
 
بدانسان  که بامن  بجز تو نبود!
 
 
 
کنون  ناله ام را کّه خواهد شنید؟!
 
 
 
که   برباد  رفتم  ، بصدها  امید
 
 
 
دگر  دیدگانم    بجز  سیل  اشک
 
 
 
بدین چهره ام  چیز  دیگر ندید!!!
 
 
 
شده دل چو مخروبه ویران سرا
 
 
 
چو  دادم ز کف عاشقی چون ترا
 
 
 
مرا   حسرتی مانده  ودرد و  سوز
 
 
 
ز سوزم    قراری   نمانده    مرا
 
 
 
۸ آذرماه / سه شنبه / ۱۳۶۲
 
 
 
سروده فــرزانه شـــیدا
 
sunsetting over vanner
/profile/6672229374/contact