منو شمع وپروانه  چاپ
تاریخ : پنج‌شنبه 2 خرداد‌ماه سال 1387
 
 
کسى آیا برایم قصه مى گوید در این شبهاى تنهائى؟!

کسى آخر دلم را می رمد از رنجهاى تلخ شیدائی ؟!

بیا اى  همنواى شب نشین ، اى شمع مجلس ها

تواى بال وپر رنگین   ، تو اى پروانه ى رسوا
 
منو ما هرسه از شور وشر شیدائى دل ، دردها بردیم!

منو ما در سراى عاشقى ها .. غصه ها خوردیم!

بیا در کنج این غمخانه ى شعرو غزل ، پروانه ى زیبا
 
بیا اى شـــمع  گریان  ،   با دل  ودلـــدادگى  همپا
 
منو ما هر سه  در درد  نهان   سینه   گــریانـــیم
 
پروبال وتنى سوزان به اشک درد و    حرمانــیم
 
منو ما قصــه ویرانى یک قـــلب    غــمناکیم
 
منو ما قصه ى  سوز نده ى فـــریاد  افـــلاکیم
 
منو ما در خـــــموشى ...... درد و   فــریادیـم
 
بدرد وغـــصه  زندانى  ،  ولی دردیده آزادیم
 
منو ما  قـــصه ای همواره    بر لبـــها 
 
 ولی دراوچ تنـهائی همــیشه یکّه وتنها  
 
 همــــیشه یکّه وتــنها !!!
 
 
 
فرزانه شیدا اول(۱) خرداد ۱۳۸۷
 
 
 
  اطلاعیه توسط
 
آقای اصلان قزللو:
 
با درود. هفتمین شماره ی خانه نقد به نقد و تفسیر
 
 شعرهای فرزانه ی شیدا اختصاص یافته است .
 
منتظر نقد و بررسی شما دوستان فرهیخته هستیم.
 
خانه نقد ( اقای اصلان قزللو):
 
 
منتظر شما عزیزان هستیم با تشکر
 
فرزانه شیدا - Farzaneh Sheida
/profile/6672229374/contact