منو شمع وپروانه

 

 

کسى آیا برایم قصه مى گوید در این شبهاى تنهائى؟!

کسى آخر دلم را می رمد از رنجهاى تلخ شیدائی ؟!

بیا اى  همنواى شب نشین ، اى شمع مجلس ها

تواى بال وپر رنگین   ، تو اى پروانه ى رسوا

 

منو ما هرسه از شور وشر شیدائى دل ، دردها بردیم!

منو ما در سراى عاشقى ها .. غصه ها خوردیم!

بیا در کنج این غمخانه ى شعرو غزل ، پروانه ى زیبا

 

بیا اى شـــمع  گریان  ،   با دل  ودلـــدادگى  همپا

 

منو ما هر سه  در درد  نهان   سینه   گــریانـــیم

 

پروبال وتنى سوزان به اشک درد و    حرمانــیم

 

منو ما قصــه ویرانى یک قـــلب    غــمناکیم

 

منو ما قصه ى  سوز نده ى فـــریاد  افـــلاکیم

 

منو ما در خـــــموشى ...... درد و   فــریادیـم

 

بدرد وغـــصه  زندانى  ،  ولی دردیده آزادیم

 

منو ما  قـــصه ای همواره    بر لبـــها 

 

 ولی دراوچ تنـهائی همــیشه یکّه وتنها  

 

 همــــیشه یکّه وتــنها !!!

 

 

 

فرزانه شیدا اول(۱) خرداد ۱۳۸۷

 

 

 

  اطلاعیه توسط

 

آقای اصلان قزللو:

 

با درود. هفتمین شماره ی خانه نقد به نقد و تفسیر

 

 شعرهای فرزانه ی شیدا اختصاص یافته است .

 

منتظر نقد و بررسی شما دوستان فرهیخته هستیم.

 

خانه نقد ( اقای اصلان قزللو):

 

http://as86gol.blogfa.com/

 

منتظر شما عزیزان هستیم با تشکر

 

فرزانه شیدا - Farzaneh Sheida

نقد دو شعر از فرزانه شیدا

اقای اصلان قزللو:

 

با درود. هفتمین شماره ی خانه نقد به نقد و تفسیر

 

 شعرهای فرزانه ی شیدا اختصاص یافته است .

 

منتظر نقد و بررسی شما دوستان فرهیخته هستیم.

 

خانه نقد ( اقای اصلان قزللو):

 

http://as86gol.blogfa.com/

نمیدانم ..تا..هر..چه...پیش آید!!!...؟؟؟(یادگاری)

 

 نمیدانم ..تا..هر..چه...پیش آید!!!...؟؟؟

_____________________________________ :

 

خزان بر باغ قلبم   سایه افکنده به صد خواری
 

 نمیدانم چه پیش آید؟
 

 نمی خواهد ببارد آسمان یک قطره  رویای بهاری!
 
 
گو چه پیش آید؟!
 
 
نگارم رفت ودل افتاده  آخر، درغم   وزاری
 
 
بگوآخرچه پیش آید؟
 
 
 
بهارم سر شد اندر، ناله برگ دلم، دربیقراری
 
 
 تا چه پیش آید؟!
 
 
 بدنبال رهی آواره ام در  کوچه ی شب زنده داری
 

 هر چه پیش آید!!
 
 
 شکستم هر دمی در خلوت شبهای تاریکم  به تاری
 
 
تا چه پیش آید؟!
 
 
 شدم  خاکسترعشقی ، نشسته دردم ودود و غباری
 

 گو چه پیش آید؟!
 
 
 در این غمها شداین  دل هم،  زخود حتی،  فراری
 

 تا چه پیش آید؟!!
 
....
 
ولی بس باشد این دیگر، ببینم  سینه را، در سوگواری
 

 هر چه  پیش آید!!
 
 
 رهانم سینه را زین پس   دگر زین   بیقراری
 

تا چه پیش آید!
 
 
 رهم این د یده را از سوزش چشم انتظاری

 
 هر چه پیش آید!!
 
....

 
دهم زین پس به امیدی... به قلبم باز دلداری
 

 چه پیش آید!!؟
 

 به اشکم  میدهم ... ا مید  دل را  ، آبیاری
 

 هر چه پیش آید!!
 
 

 گلی می رویم.... اندر  گلشن ... امیدواری‌

 
 تا چه پیش آید!!
 

 هرآن آید مرا در حسرت هر لحظه اینسان  جانسپاری

 
 وه چه خوش آید !
 

 

 نگه دارم دلم را از برایش* یادگاری *
 

 تا چه پیش آید!!!
 
  
 
۱۶اسفند ۱۳۶۶

 

 

* ویرایش ۱۳۸۷ *

 

 

 ف.شیدا - فــــرزانه شــــیدا

 

  

Farzaneh Sheida